تکیه گاه تمام زندگیم شدی اما من .....
نبودی ندیدی چه ویرونه شد دل
نبودی ندیدی پریشونیامو
فقط باد و بارون شنیدن صدامو
غمت سرد و وحشی به ویرونه میزد
نه مرد قلندر نه آتش پرستم
فقط با خیالت شبا مست مستم
الهی سحر پشت کوهها بمیره
خدا این شبارو از عاشق نگیره
نه یک شب که هر شب دلم بی قراره
می خواد مثل بارون بباره بباره
شب مرد تنها پر از یاد یاره
پر از گریه تلخ بی اختیاره
شب مرد تنها شب بی تو مردن
شب غربت و دل به مستی سپردن
شبای جوونی چه بی اعتباره
همش بی قراری همش انتظاره
شاعر:لیلا کسری
دوستان از اینکه با من همراه شدید ممنونم.خصوصا از دوستانی چون احسان امیری-شیدایی-عباس دلفی-دختر شیطون(سونیا)-مرتضی-محمد دل شکسته-یه دوست و دیگر عزیزان
آرزوی بهترین هارو براتون همواره دارم.
تقدیم به تو تمام دارائیم بی هیچ چشمداشت......
عشق اقيانوس وسيعي است که دو ساحل رابه يکديگر پيوند مي دهد
زندگي بدون عشق بي معني است و خوبي بدون عشق غير ممکن
عشق ساکت است اما اگر حرف بزند از هر صدايي بلند تر خواهد بود
به ياد داشته باش اين حقيقت جاودانه است هيچ گامي بيش از مهربان بودن تو را به خدا نزديك نمي كند هنگامي كه زندگي از محبت سرشار شود تو با خدا روبرو مي شوي و عشق الهي تو را سرشار از سعادت مي كند و مي آموزي كه مهرورزيدن يعني : بدون چشم داشت بخشيدن نثار خويشتن و آناني كه نامهربانند عشق را در درونشان مدفون مي كنند و ديگر چيزي ندارند تا نثار كنند خود را نمي بخشند و راه را گم مي كنند حالا ببين موهبتي بالاتر از محبت مي شناسي ؟ كه درون تو را از شادي لبريز كند ؟؟؟؟؟؟؟



